Coraz więcej osób szuka swojej lepszej połowy. Tylko na forum portalu dla Polaków w Bristolu można znaleźć kilkadziesiąt ogłoszeń tego typu.

- W pojedynkę to może i da się świat zawojować, ale tylko na krótką metę. Na całe życie potrzeba czegoś więcej, a najlepiej kogoś więcej. By wsparł na duchu, pocieszył dobrym słowem, przytulił po ciężkim dniu na obczyźnie. Tego mi brakuje – mówi Karol Jabłoński z Brostolu. Na Wyspy przyjechał ponad dwa lata temu. Dziewczyna została w domu. Długa, zbyt długa rozłąka z każdym dniem zamieniała się w coraz głośniejsze kłótnie przez telefon. Skończyło się na zerwaniu związku i głuchym sygnale w słuchawce. Od tamtej pory Karol jest sam i pomimo wysiłków nie udało mu się nikogo znaleźć.
To niestety nie wyjątek. Takich jak on są tysiące. Na sto par, które podzieliła emigracja, przetrwały tylko 32. I to głównie małżeństwa. A w obcym kraju trudno jest kogoś znaleźć, bo większość nastawiła się na pracę i zarabianie pieniędzy, a nie rozrywkę. – Emigracja ma to do siebie, że wystawia naszą miłość na próbę. Silniejsze uczucia przetrwają, słabsze giną. Mnie się nie udało i choć staram się o tym nie myśleć, to wieczorami jest mi ciężko – mówi Daniel Kalkowski z Bristolu.
Według danych ukazujących się co jakiś czas w polskiej prasie opiniotwórczej, wśród dwóch milionów polskich emigrantów, ponad 60 proc. to ludzie samotni.
Artur Rynkiewicz – Goniec.com

Drukuj Wyślij

Wasze komentarze

Brak komentarzy.